[ปลาคังตัวน้อยๆ]

เริ่มตั้งแต่วันไหนดีล่ะ...เรื่องของเรื่องคือกรูจำไม่ได้แล้ว

เอาตั้งแต่วันนั้นแล้วกัน...อย่าทำหน้างงกันดิ่ วันนั้นไง

ไอเหมยมันโทรมาที่บ้านตอน6โมงกว่าๆบอกว่า

เอ๊ย ทุ่มครึ่งกรูเอารูปไปสแกนบ้านเมิงนะเว๊ย

อยากรู้รูปไรเข้าบล็อคมันซะ ตรงfavouriteอ่ะ มีอยู่คนเดียว

ไอเราก็นั่งรอ...ทุ่มครึ่งปุ๊บมีคนมาบ้าน

อิปลาตกใจอย่างโคด...มันมาตรงเวลาเว๊ย 555+

เดินไปเปิดประตู เห็นขาเเว๊บๆหลบอยู่หลังเสา

คือมันหลบมิดอ่ะ เสาต้นนิสสสสนึง

คิดในใจ ไม่ใช่ไอเหมยแน่นอน...ไผมาบ้านกรูหว่า

เดินไปเปิดประตู เพื่อนส้มยืนยิ้มแป้น

เมิงเห็นด้วยเหรอวะ

สาด.....เมิงผอมมากเลยดิ่

ถึงแม่งจะโคตรแห้งก็เหอะ =_=

มันมาเอาซีดีรุ่น...ไรท์ไว้ให้แล้วนะ แต่มันไปไหนไม่รุ

เลยไรท์ให้มันใหม่...ใช้เวลาไม่นาน...แล้วมันก็ไป

กรูก็งงๆ อะไรของแม่งวะ เร็วขนาด

ถึงนาทีสำคัญ ไอเหมยมาตอน2ทุ่ม

มาถึงก็มานั่งป่วยกันหน้าคอม มันยึดคอมตรูซะงั้น

มานั่ง ด้วยความที่จะแกล้งเพื่อน ก็เลยปรับเก้าอี้คอมลงมาอ่ะ

มันก็จะแบบ เตี้ยมากๆอ่ะ เตี้ยสาดดดดดดดเลยอ่ะ

ไอเหมยแม่งเหมือนตัวอะไรซักอย่าง

เสร็จแล้วก็เลยปรับให้มันใหม่ สูงสาดดดดด

แม่งขึ้นมานั่งแล้วนั่งแกว่งขาอ่ะ

เคยเห็นเด็กนั่งแกว่งขาบนชิงช้ามั๊ย อย่างงั้นเลยอ่ะ

เราก็ฮาซ๊า...ลงไปดินกับพื้นเลยอ่ะ ปวดท้องโคด

เส็จแล้วพอซักประมาณ4ทุ่มก็เดินไปส่งเหมยหน้าบ้าน

ด้วยความที่คิเกียดยืนรอมอไซต์รึไงไม่รุ

เหมย เมิงค้างบ้านกรูเหอะ

แม่งก็ตอบมาทันทีแบบไม่ต้องคิดอะไร เออ

จากนั้น กรูก็โดนยึดคอมอีกครั้ง

มันก็มานั่งอัพได ส่วนไอปลาก็มานั่งหื่น...จบ

เออ เล่าเรื่องเมื่อวานนิดนึง

เมื่อวานเเว๊บไปสยามมา ไปส่องพี่บีมประมาณ10นาทีแล้วก็กลับ

แม่ง...เห็นแป๊บเดียวเอง =_=

แต่ก็นะ...น่ารัก แค่นี้ล่ะ จบข่าว